نام کتاب: یوزپلنگانی که با من دویدهاند
نویسنده: بیژن نجدی
ناشر: مرکز
رده: از بهترینهای داستان فارسی
.
🟡 «یوزپلنگانی که با من دویدهاند» مجموعه داستانهایی به سبک مدرن و پست مدرن از بیژن نجدی، شاعر و نویسنده معاصرمان است. این اثر در سال ١٣٧٣ چاپ و سال ۱۳۷۴ برندهی قلم زرین «جایزه گردون» شد. این کتاب روایت داستانهایی کوتاه با موضوع «مرگ» است که هر کدام با نثری خاص و شعرگونه نوشته شدهاند. نویسنده در هر داستان بهشکلی متفاوت مرگ را توصیف میکند. گاهی ساده و گاهی پیچیده، آن را به واقعیت و خیال پیوند میدهد، حس شاعرانهاش را به آن میافزاید و شخصیتها را درگیرش میکند.
.
🟢 گفته میشود که بیژن نجدی با این اثر، سبکی جدید در شاعرانهنویسی را به ادبیات داستانی وارد کرد. قلم او بسیار خاص است و برای کسانی که علاقهمند به داستانها و روایتهای جدید و متفاوت هستند، توصیه میشود. بیژن نجدی، بهخاطر سبک خاصی که در ساخت و پرداخت روایتها و شخصیتپردازیها دارد و استفاده از صنعت جانبخشی به اشیا، مخاطب را تا عمیقترین فضاهای توصیفی میکشاند. مجموعهی این عوامل از کتاب «یوزپلنگانی که با من دویدهاند»، اثری موفق میسازد که مورد تحسین و تمجید بیشتر مخاطبان قرار گرفته است.
.
🟣 نظرشخصی: «ویژگی منحصربهفرد این کتاب، زیباییِ تشبیه و قدرتِ حسآمیزی است که تکتک جملات این کتاب به مخاطب هدیه میدهند. این توصیفات جاندار بهگونهای است که خواننده به خوبی میتواند در خیال خود تکتک جملاتی که نویسنده نوشته است را باقدرت و هنرمندانه تصویرسازی کند؛ تصویرهای شاعرانه و هنرمندانهای که بیشباهت به آثار هنری معنادار نیستند. سبک خاص و منحصربهفرد بیژن نجدی مورد تایید بیشتر اهالی قلم است و الگوی مناسبی برای نوآموزان نویسندگی میباشد.»
.
🟠 از متن کتاب: «سهشنبه خیس بود. ملیحه زیر چترآبی و در چادری که روی سرتاسر لاغریش ریخته شده بود، از کوچهای میگذشت که همان پیچ و خم خوابها و کابوسهای او را داشت. باران با صدای ناودان و چتر و آسفالت، میبارید. پشت پنجرههای دوطرف کوچه، پردهای از گرمای بخاریها آویزان بود و هوا بوی هیزم و نفت سوخته میداد.»
.
✍️👩🏻💻 نویسنده: نرگس لالانی